2+1 Daire Planı Fikirleri: İşe Yarayan Yerleşimler

2+1 bir daire için gerçekte kaç metrekare gerekir?

Yaşanabilir 2+1 dairelerin çoğu 70 ile 102 m² arasında yer alır. 70 m²'nin altında iki yatak odası yine sığar, ama bunlardan biri genellikle tek kişilik ölçüye, 2,4 x 2,7 m civarına iner. Bir çocuk odası ya da çalışma-misafir odası için sorun değildir; iki yetişkinin paylaşacağı bir oda olarak dardır.

Ebeveyn yatak odasının çift kişilik bir yatağı, iki komodini ve yatağın çevresinde en az 60 cm genişliğinde bir geçiş şeridini alabilmesi için en az 3 x 3 m olması gerekir. Bunun altına inerseniz dolaba ulaşmak için yatağın üstünden geçmeye başlarsınız; yenilenmiş dairelerde en sık duyulan şikâyet tam olarak budur.

İnsanların en çok kıstığı ama kısmaması gereken yer salon-yemek bölgesidir. Üçlü bir kanepe, iki tekli koltuk, bir orta sehpa ve dört kişilik bir yemek masasının, her misafir geldiğinde mobilya kaydırmadan aralarından geçilebilecek boşlukla durabilmesi için kabaca 3,6 x 4,2 m gerekir.

Bunları toplayın: iki yatak odası, bir salon-yemek alanı, bir mutfak ve bir banyo. Ortaya çıkan 70 m², bir pazarlama rakamı değil gerçek bir alt sınırdır. Daha küçüğü sizi seçim yapmaya zorlar: ya bir yatak odasını küçültürsünüz, ya salonu, ya da yemek masasından vazgeçersiniz.

İki yatak odası yan yana mı olmalı, karşılıklı mı?

Dairenin şekli izin verdiği her durumda odaları yaşam alanının iki yanına ayırın. Bir 2+1'in gerçekten iki ayrı özel oda gibi mi, yoksa ince bir duvarı paylaşan iki kişi gibi mi hissettirdiğini belirleyen en büyük etken budur. Televizyonun ortak yatak odası duvarına dayanması ya da başucunun komşunun mutfak tesisatını taşıyan duvara gelmesi, gece geç saatteki gürültü tartışmalarının başlangıcıdır.

Daire uzun ve dar olduğunda (dönüşüm görmüş eski binalarda en sık rastlanan biçim) yatak odaları çoğu zaman aynı uçta yan yana kalır; çünkü iki pencereyi ancak o dış duvar verir. Tek seçeneğiniz buysa ses yalıtımını elinizdeki her şeyle kurun: ortak duvar boyunca her iki taraftan da gömme dolap dizmek, boya ve alçıpandan çok daha iyi bir ses tamponu olur.

Odaları ayırmanın ikinci nedeni ışıktır. İki yatak odasını da aynı cepheye koyan bir yerleşimde neredeyse her zaman biri kötü pencereyi alır: kuzeye bakanı ya da yan binanın kapattığını. Odaları planın iki yanına dağıtmak genelde ışığı da daha adil dağıtır.

Tadilat yapıyorsanız ve duvarlar zaten sabitse, sırf simetri olsun diye oda değişimini zorlamayın. Bunun yerine sabah güneşini hangi odanın aldığına bakın ve erken kalkanı oraya yerleştirin; beş dakikalık bu karar, günlük hayatı yeniden boyanmış bir duvardan çok daha fazla değiştirir.

Mutfak hangi duvara gelmeli?

Mutfak, mevcut tesisat kolonunun bulunduğu duvarı ister; bunun tartışması yok. Mutfak eviyesini ya da giderini kolondan birkaç metre uzağa taşımak, zeminin altında yeni tesisat hatları demektir; bu hem pahalıdır hem de betonarme döşemeli apartmanlarda yönetim tarafından hiç kabul edilmeyebilir. Başka hiçbir şeyi çizmeden önce ıslak duvarın nerede olduğunu öğrenin.

Bu netleştikten sonra biçim mekâna göre şekillenir. Karşılıklı iki tezgâhlı bir mutfakta aralarında en az 1,2 m, iki kişi aynı anda yemek yapacaksa 1,35 m boşluk gerekir; daha darı, fırın kapağını açarken birbirinize çarpmanız demektir. Tek duvarlı bir mutfakta buzdolabı, ocak, eviye ve aralarında gerçekten hazırlık yapılabilecek bir tezgâh için yaklaşık 2,4 m kesintisiz duvar ister. L biçimli bir mutfak ise iki kolun birbirini sıkıştırmaması için kabaca 2,4 x 2,4 m'lik bir köşe bekler.

Açık mutfaklar, yani mutfakla salon arasında duvar olmaması, küçük bir 2+1'i büyük gösterir; ama yalnızca davlumbaz yemek kokusunu koridorun ucundaki yatak odalarına göndermeyecek kadar güçlüyse. 79 m²'nin altındaki dairelerde açık mutfak neredeyse her zaman doğru takastır. Daha büyük dairelerde bel hizasında yarım bir duvar ya da tezgâh boyu bir açıklık, dağınıklığı gözden saklarken ışığı korur.

Salonun koridora dönüşmesini nasıl engellersiniz?

Bir 2+1'in farkında olmadan küçülmesinin en yaygın yolu budur: giriş kapısından yatak odalarına giden yol salonun tam ortasından geçer ve o yolu açık tutmak için bütün mobilya kenarlara itilir. Geriye kalan şey salon değil, içinde bir kanepe duran geniş bir koridordur.

Çözüm, dolaşımı odanın ortasından değil bir kenarından geçirmektir. Giriş kapınıza ve iki yatak odası kapınıza bakın: bunları birleştiren, bir duvarı sıyırıp geçen düz bir çizgi çizebiliyorsanız odanın geri kalanını gerçek bir oda gibi döşeyebilirsiniz. O çizgi ne yaparsanız yapın ortadan geçmek zorundaysa, bir koridor duvarının (bel hizasında, üstü raf olan yarım bir duvar bile olur) yolu ayırıp size gerçek bir oturma bölgesi kazandırıp kazandıramayacağını düşünün.

Bir koridorun en az 90 cm olması gerekir, ama iki kişinin yan dönmeden geçebildiği ölçü 105 cm'dir. Bu genişliği salona geri katmaya kalkmayın: fazla dar bir koridor bütün daireyi metrekaresinden daha sıkışık hissettirir, çünkü her gün defalarca geçtiğiniz yer orasıdır.

Bunu kâğıt üzerinde ya da bir plan programında denerken, tek bir kanepe koymadan önce yürüme yollarını çizin. Sabit bir yolun etrafında mobilyayı oynatmak kolaydır; mobilya bölgenizin ortasından geçen bir yolu oynatmak değildir.

2+1 bir daireye iki banyo gerekir mi?

Kabaca 84 m²'nin altında hayır. O ölçüde ikinci bir banyo, başka yerde gerçekten ihtiyacınız olan alanı yer: doğru dürüst bir gömme dolabı ya da sıkışmamış bir salonu. İyi konumlanmış tek bir banyo, yani salondan değil iki yatak odasının arasından ya da yakınından açılan bir banyo, iki yetişkine veya küçük bir aileye rahatlıkla yeter.

İkinci bir banyoya gerçekten yeriniz varsa, ebeveyn yatak odasına bağlı bir banyo girişteki misafir tuvaletinden daha kıymetlidir. Misafir ana banyoyu kullanabilir; o odada asıl yaşayan kişi ise her gün mahremiyet kazanır ve bu, uzun vadede bir misafirin beş dakikasından çok daha fazla işe yarar.

Ne seçerseniz seçin, mümkünse hem klozeti hem duşu ya da küveti mutfakla aynı ıslak duvarda toplayın. Banyo ile mutfak arasındaki her fazladan metre tesisat, gereksiz bir maliyet ve risktir; basit bir tadilatı tesisat projesine çeviren ayrıntı tam olarak budur.

Hangi yerleşim hataları 2+1'i 1+1 gibi hissettirir?

İkinci yatak odası depoya dönüşür. Bu, ikinci oda 2,4 x 2,4 m'den küçük olduğunda ya da doğru dürüst bir dolabı olmadığında neredeyse her seferinde yaşanır: insanlar orayı yatak odası gibi döşemekten vazgeçer ve oda bir yıl içinde kutularla dolar. Küçük bir ikinci odaya mahkûmsanız büyük pencere yerine dolaba öncelik verin; küçük bir odayı oda olarak kullanılabilir kılan şey depolamadır.

Kapı kanatları zemini yer. Duvara değil odanın içine açılan bir kapı, zaten küçük olan bir odada 0,6-0,7 m²'lik kullanılabilir alanı alıp götürür. Dar bir ikinci yatak odasında bu çoğu zaman bir çalışma masasının sığmasıyla sığmaması arasındaki farktır. Planda yalnızca giriş kapısının değil, her kapının açılış yönünü kontrol edin.

İkinci odada mobilya duvarı yoktur. Bir yatak odasında, yatağı artı iki yanında komodin ya da geçiş için en az 30 cm boşluğu alacak kadar uzun bir duvar bulunmalıdır. Odadaki her duvar bir pencere, bir dolap ve bir kapıyla bölünmüşse yatağı bir şeyi kapatmadan koyabileceğiniz yer kalmaz.

Salon bütün işlevleri üstlenir. Çalışma masası, okuma koltuğu ya da çocuğun oyun alanı için ayrılmış bir yer olmadığında hepsi salona iner ve daire, büyük bir çok amaçlı oda artı içine yatak sığdırılmış iki dolap gibi hissettirmeye başlar. Bir 2+1 ancak ikinci oda gerçekten bir iş yapıyorsa (çalışma odası, misafir odası, çocuk odası) 2+1 gibi hissettirir; yarı döşenmiş halde beklerken değil.

Bir yerleşimi uygulamadan önce nasıl test edersiniz?

Hiçbir şeyi yerinden oynatmadan önce planı ölçekli çizin. Gerçek ölçülere dayanmayan bir kâğıt eskiz, çift kişilik yatakla gardırobun o duvara gerçekten sığıp sığmadığı konusunda size yalan söyler; kaba bir çizimde sorunsuz görünen mobilya odaya çoğu zaman girmez. Decoreto gibi araçlarda duvarları noktadan noktaya çizersiniz ve çizgi kapandığı anda odanın adı ile taban alanı kendiliğinden oluşur; yani daha ilk eskizden itibaren gerçek rakamlarla çalışırsınız.

Duvarlar oturduktan sonra kapı ve pencereleri üzerlerine yerleştirin, ardından mobilyayı gerçek dünya ölçüleriyle, duvara sıfır oturacak şekilde getirin. Kâğıt planların dağıldığı yer tam burasıdır: kat planında sığıyormuş gibi duran bir kanepe, gerçek ölçüsüyle yerleştirildiğinde kapı boşluğunu kestiği ortaya çıkar.

Yerleşim döşendikten sonra planı 3D'ye kaldırıp içinde dolaşın. Düz planda görünmeyen dolaşım sorunları, örneğin kâğıtta 90 cm olarak gayet makul duran ama yerinde dar gelen bir koridor ya da doğrudan yatağa çarpan bir yatak odası kapısı, yukarıdan bakmak yerine üç boyutta baktığınız anda hemen ortaya çıkar.